Biografie

Als dreumes geboren op 19 februari 1981 te Brugge.

Het werd al snel duidelijk dat ik de voetbalmicrobe had meegekregen. Op 5- jarige leeftijd ging ik reeds mee voetballen met de leeftijdgenootjes in het plaatselijke Ruddervoorde. Daar beleefde ik een fantastische jeugd met veel mooie herinneringen. Zo gingen we ooit als kleine club uit de streek in Brussel een tornooi spelen met allemaal grote clubs. Je raadt het nooit, dat sloten wij winnend af!

Snel daarna kon ik rekenen op belangstelling van grote clubs in Belgie. Ik legde het aantrekkelijke aanbod van clubs als Anderlecht en Club Brugge naast me neer, om als 10-jarige te tekenen bij stadsrivaal Cercle Brugge. Geen onlogische keuze, met mijn vader als fanatiek Cercle supporter. Dit werd ook een mooie tijd om op terug te kijken. We speelden enkele keren kampioen in de nationale jeugdreeksen en werd vaste waarde in de Belgische jeugdselectie. Hierdoor maakte ik al op jonge leeftijd enkele mooie trips. Daar werd ik opgemerkt door scouts van buitenlandse clubs.

Get the Flash Player to see this player.
» Bekijk alle foto's en video's

Als 15-jarige koos ik om in te gaan op een aanbieding van het Nederlandse Feyenoord. Ik vertoefde daar de eerste jaren in een pleeg gezin van de club, wat geen gemakkelijke keus was als enig kind. Deze stap was heel belangrijk voor mijn zelfstandigheids – en persoonlijkheids ontwikkeling. Sportief bleek dit ook een schot in de roos. Het eerste jaar werkte ik af bij de -18 en werd verkozen tot beste speler. Spelers als Seedorf en Bergkamp gingen mij voor in deze trofee. Het jaar daarna werd ik overgeheveld naar het eerste elftal. In de voorbereiding ging het naar behoren, maar een blessure weerhield me van een vroege doorbraak. Het merendeel van de wedstrijden dat seizoen speelde ik bij het reserve-elftal.

Het volgende jaar nam ik een heel belangrijke beslissing voor mijn carriere. Ik was op een leefdtijd dat ik op het hoogste niveau moest spelen. Bij Feyenoord kreeg ik die garantie niet, vandaar dat ik me 2 jaar liet uitlenen aan Excelsior Rotterdam, toen spelende in de 2de divisie. De ploeg bestond uit veel leeftijdsgenoten die hetzelfde nastreefden, zich weer in de picture spelen voor Feyenoord. Er waren reeds veel spelers uitgeleend in het verleden doch het merendeel kwam niet meer terug. Deze 2 jaren werd ik wederom 2 keer verkozen als beste speler van de competitie en dwongen we promotie af naar de hoogste afdeling.

Dat was Feyenoord niet ontgaan. Op 21-jarige leeftijd maakte ik weer deel uit van de selectie. Al gauw drukte ik nu wel mijn stempel, mede door de ervaring die ik had opgedaan bij Excelsior. Het waren 2 mooie productieve jaren waar ik meer dan 30 doelpunten scoorde en voor het eerst werd opgeroepen voor de Belgische A-selectie. Het 3de jaar lag er een contractverlenging klaar, wat ik weigerde, met als gevolg een 6-tal zware maanden op de bank.

Door mijn eerdere prestaties waren er genoeg opties in januari. De keuze viel op Glasgow Rangers. Als 23-jarige zette ik mijn handtekening onder een vier en een half jaar durende contract zodat ik dat jaar afsloot met een positieve noot. We wonnen de league beker en competitie. Het jaar daarna was in eigen land niet geslaagd ondanks de goeie prestaties Europees. Ik gaf de assist met een mooi doorsteek bal voor het doelpunt van Lovenkrands tegen Inter Milan dat ons zo als - eerste Schotse ploeg - ooit kwalificeerde bij de laatste 16 ploegen van de Champions League.

Later dat jaar kwam er minder goed nieuws, een operatie aan beide knieën was noodzakelijk om weer 100% fit te worden en topprestaties te leveren.Na een lange revalidatie ben ik weer volledig fit. Als gevolg van de goeie resultaten van het team kreeg ik geen kans om deel uit te maken van de basis 11. Europees maakte ik wel mijn opwachting en droeg ik zo toch een klein beetje bij tot het behalen van de Uefa Cup finale te Manchester op 14 mei 2008. We zijn nog steeds in de running voor 4 prijzen wat een unicum zou zijn in de geschiedenis van de club.

Seizoen 2007/2008 zal altijd een onvergetelijk jaar zijn in verschillende opvattingen.

Na enkele mooie jaren in Glasgow vertoeft te hebben, werd ik voor een moeilijke keuze gesteld. Ik had het laatste anderhalf jaar niet veel gespeeld mede door blessureleed en wou absoluut dat ik het volgende seizoen weer voetballer kon zijn en weer mijn beste niveau ging halen. Vrij snel werd ik gepolsd door enkele belgische clubs, in mijn hoofd had ik wel nog steeds een buitenlandse carriere in gedachten, maar toen ik vernam welke inspanning de belgische clubs wilden doen om mij te halen ben ik gaan nadenken. Ik had natuurlijk  meer dan tien jaar in het buitenland geleefd en de gedachte om weer even thuis te zijn speelde op. De keuze viel op Cercle Brugge, misschien niet helemaal onverwacht, had daar mijn jeugdopleiding gehad en was zowel prive als sportief thuis komen. Het was geen gemakkelijk jaar, na een operatie en een in-activiteit van anderhalf jaar bleek het niet evident om onmiddelijk mijn beste niveau teug te vinden. Voor de supportes had ik blijkbaar toch een grote waarde gehad en werd bekroond als speler van het jaar.  De meeste meningen zullen dan ook een negatief beeld geven over mijn korte periode bij cercle. Als ik nu terug kijk en wetende welk niveau ik nu haal is het toch een positief jaar geweest. Heb uiteindelijk toch 30 wedstrijden gespeeld, wat heel belangrijk was om dat weer in de benen te hebben en prive heb ik wat meer tijd kunnen doorbrengen bij familie en vrienden. Het was de ambitie om na een jaar Cercle te gebruiken als springplank en weer bij een topclub actief te zin. Maar de laatste maanden van het seizoen speelde ik amper om enige interesse te lokken. Ik bleef bij Cercle en kende er een hele goeie voorbereiding en start van he nieuwe seizoen. Ik scoorde ondermeer tegen Stadsrivaal Club Brugge en Anderlecht waardoer ik  in de belangstelling kwam van Racing Genk.

In de  laatste minuten van de transfer deadline werd er een deal gemaakt en vertrok ik richting Racing Genk. Ik vond er een club die alles in huis heeft om een top club te zijn, alleen waren de resultaten de laatste jaren eerder tegenvallend. Voor mij nattuurlijk een mooi kans om mee te werken om Genk terug te brengen waar het thuis hoort, in de top van het belgische voetbal. Het werd collectief een heel moeilijk jaar en misten playoff I, maar door het nieuwe competie systeem behaalden we op het einde nog europees voetbal door grote concurrent Sint-Truiden kansloos naar huis te sturen. Dit seizoen haalde ik constant een hoog niveau en voelde dat ik weer mijn beste niveau bereikte.  Een bekroning was wederom verkiezing van speler van het jaar door de supporters.

Het seizoen begon in een verschroeiend tempo, met competitie en europees voetbal. We werden uiteindelijk uitgeloot tegen Porto, later winnaar Uefacup. Het was een interessant confrontatie, we haalden de groepsfases niet maar konden terugblikken op twee goeie wedstrijden. Wat later ook als goeie waardemeter was voor de rest van de competitie. We konden het niveau aanhouden en begonnen met een 15 op 15 . Dit was de basis van een van mijn mooiste seizoenen uit mijn cariere! We behaalden de play-offs, die uiteindelijk zouden leiden tot een climax! Op de laatste speeldag streden we in een man tot man gevecht om het kampioensschap met rivaal Standard Luik. Het werd een thriller van formaat maar gelukkig trokken we aan het langste eind en mochten we ons de terechte en trotse kampioen van 2010/11 noemen. 

Na een fantastische titelviering en welverdiende vakantie stond de voorbereiding van het nieuwe seiszoen al snel voor de deur. We hadden geen tijd om met ons hoofd in de wolken te blijven zitten. Er stonden veel interessante wedstrijden ons op te wachten om nog meer prestige af te dwingen.  Champions league Qualificaties en de supercup, wederom tegen standard! De supercup wonnen we uiteindelijk  vrij eenvoudig, maar staat toch maar mooi bij mijn palmares. De Champions league confrontaties waren andere koek! De eerste tegenstander Partizan werd in Belgrado heel moeilijk opzij gezet en de tweede tegen Haifa moest beslist worden met penalties. We konden onze zenuwen het best bewingen en konden zo doorstoten naar de poules van het kampioenbal! Na in in spanning de loting te hebben afgewacht werden we in gedeeld in een poule met Chelsea,valencia en Leverkusen. Het was een unieke ervaring en betaalden wel wat leergeld. We gingen met de billen bloot in Chelsea en Valencia. Thuis met steun van ons fantastisch publiek waren we beter gewapend en behaalden we drie mooie gelijke spelen waardoor we met opgegeven hoofd de champions league konden verlaten. 

 

Door het drukke programma lieten we wel wat steekjes vallen in de competitie. Het was knokken tot de laatste speeldag om ons te plaatsten voor playoff 1. Was blij dat ik de bevrijdende treffer voor mijn rekening kon nemen. Na een fantastische start in de playoffs zijn we weer op koers voor europees voetbal. We gaan nog 6 keer alles uit de kast moeten halen om het veilig te stellen. 

Wordt vervolgd.